چند قدم زیر بارون...

روزهای انتظار چه عاشقانه مرا می شکند و تو چه سرد از من عبور میکنی...!

غصه هم خواهد رفت

غصه هم خواهد رفت

 

نه  تو می مانی ، نه اندوه ، و نه هیچ یک از مردم این آبادی


به حباب  نگران  لب  یک  رود  قسم


و به کوتاهی ان لحظه ی شادی که گذشت


غصه هم خواهد رفت

 

آن چنان که فقط خاطره ای خواهد ماند

 

لحظه ها عریانند


به تن لحظه خود جامه ی اندوه مپوشان هرگز


تو به آیینه ، نه ، آیینه به تو خیره شده است


تو اگر خنده کنی ، او به تو خواهد خندید


و اگر بغض کنی


آه، از آیینه دنیا که چه ها خواهد کرد


گنجه دیروزت پر شد از حسرت و اندوه و چه حیف


بسته های فردا همه ای کاش ای کاش


ظرف این لحظه ولیکن خالی ست


ساحت سینه پذیرای چه کسی خواهد بود


غم که از راه رسید در این سینه بر او باز مکن


تا خدا یک رگ گردن باقی ست


تا خدا مانده ، به غم ، وعده این خانه مده...

[ شنبه ۱۳٩۱/٢/٢۳ ] [ ٧:٢۱ ‎ب.ظ ] [ Hanieh ] [ نظرات () ]